Taşınmak…


Şu sıralar, daha önce de bahsettiğim gibi geçimsiz komşularımız şükür ki taşındı ve onun yerine ev sahibimiz olan komşumuz taşınmayla uğraşıyor.

Kadıncağız gün içerisinde bin bir şeyle uğraşıyor. Üstüne alması gereken faturalar, çocukların okul kaydı, evin badanası, temizliği bitmek bilmiyor… Bayram sonrası tam anlamıyla taşınmış olacaklar ama o evreye gelene kadar süreç çok zorlayıcı oluyor.

Hazır konusu açılmışken bizim taşınma sürecinde yaşadıklarımızı paylaşmak istiyorum. Ah ah, zor günlerdi… 🙂

İlk eşya almaya başladığımızda ben İstanbul’dan beğendim, Güven Eskişehir’den bir ahbap vasıtasıyla aldı. Onun dışında olan tüm eşyaları ne akla hizmetse gidip İstanbul’dan aldık. Bir ara İstanbul’da yaşamayı düşünmüştük ondan olsa gerek ama ileriyi düşünmemişiz, onu taşınırken anladık 🙂 Yalnızca buzdolabı ve çamaşır makinesi buradaydı, kalan tüm eşyalar İstanbul’da aldığımız yerlerin deposunda ve annemlerin evinde gideceği günü bekliyorlardı 🙂 Hatta bulaşık makinesini önden almamız gerektiği ve evde yer kalmadığı için, bizi tanıştıran dostumuz (Doğan) un evine yerleştirmiştik.

Uzun bir süre ev bakıldı tabi. Ben çalışıyorum gelip, gitmeye vaktim yok, Güven’le internetten buluyoruz, o bakıyor, video çekiyor, görüntülü arıyor evi bana gösteriyor. Bana kalsa 1+1 istiyordum ancak Güven yıllarca bekar evi 1+1 lerde oturduğu için, küçük ev istemiyordu ki aldığımız eşyalarla da artık o ev standardına sığamazdık. Düşündük, taşındık; bize gelen kalacak olan misafir olacak, evde bir çalışma odası da istiyoruz vs. vs. diyerek en sonunda 3+1 de karar kıldık 🙂 Çok ev baktık ama içime sinmiyordu ta ki şu an oturduğumuz evi bulana kadar. Çok beğenmiştim, tüm isteklerimizi karşılıyordu ancak kirası biraz yüksekti. Bir limitimiz vardı ve bunun üzerine çıkmak istemiyorduk doğal olarak. Neyse emlakçı ile Güven’in çok yakın bir arkadaşı ve Güven konuştular, ev sahibi de sağolsun bizim istediğimiz kira miktarına düşürdü rakamı. Hemen kontrat yapıldı tabi, Güven’in ilk işi camda asılı olan ‘kiralık’ ilanını kaldırmak oldu, bunu da videodan gördüm elbette 🙂

Sonrası zor oldu. Ben çalışıyordum, yıllık iznimi ayarladım. Aynı dönem Güven’in işleri çok yoğun, e nikaha da az kaldı. Aldı bizi bir telaş… Nakliye işlemleri çok pahalı, bütçe belli. Neyse üst komşumuzun kamyoneti var, bu işleri yapar, konuştuk ettik onunla çözdük olayı, sağolsun. Babam, ben, komşumuz yükledik geldik Eskişehir’e. Sabaha karşı yola çıktık, sabah 8 gibi geldik. Güven’in arkadaşları, Güven, babam, komşumuz 3.kata eşya taşıdılar. İşte dostluk diyorum o kadar…

Aynı gün bitirmek zorundaydık, akşamüzeri dönecektik çünkü. Çok yoruldular, Güven’in kaç gün sırtı ağrıdı, elleri su topladı ancak o gün o iş bitti 🙂

Ancak bir daha taşınırsam kesinlikle nakliyeci bir firmayla anlaşırım. Net.

Kurulum, yerleştirme, temizlik gibi kısımları da başka bir yazıda paylaşacağım, fazla kasvetli olmasın bence 🙂

Evlilik cüzdanını takipte kalın, sevgilerle…


paylaş

0 yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir